1․ Երբ արևն այրում էր այն լեռան գագաթը,

Ուր մահապատիժ էր և անարգ խաչեր,

Չար ամբոխն ուրախ էր, և ծաղրում էր մարդը,

Բայց այնտեղ տանջվում էր Նա, ով մեղք չուներ:

Կրկներգ

Գողգոթա լեռան վրա

Խաչին գամված Աստծո Որդին

Հայացքն իր ուղղել է քեզ,

Որ քո հոգին կենդանանա,

Երբ դու կյանքի Առաջնորդի

Սիրուն արձագանքես:

Ե՛կ, Իր աչքերի՛ն նայիր,

Քո ամբողջ սրտով կանչի՛ր.

«Հիսո՛ւս, Դու իմ Տե՛րն ես»։

Սիրտդ տու՛ր Աստծո Որդուն,

Իր արյամբ ստացի՛ր ներում

Եվ նոր կյանքի գարուն: (2)

2․ Երկնքի Իր գահը Նա թողեց հանուն մեզ,

Մեր փոխարեն Իր մահը լույս ճամփան բացեց․

Իր պարզած ձեռքերը դեռ որքա՜ն սպասեն քեզ,

Կյանք կտա քեզ Տերը, որ Իր պես ապրես:

Կրկներգ

Գողգոթա լեռան վրա

Խաչին գամված Աստծո Որդին

Հայացքն իր ուղղել է քեզ,

Որ քո հոգին կենդանանա,

Երբ դու կյանքի Առաջնորդի

Սիրուն արձագանքես:

Ե՛կ, Իր աչքերի՛ն նայիր,

Քո ամբողջ սրտով կանչի՛ր.

«Հիսո՛ւս, Դու իմ Տե՛րն ես»։

Սիրտդ տու՛ր Աստծո Որդուն,

Իր արյամբ ստացի՛ր ներում

Եվ նոր կյանքի գարուն: (2)